search instagram arrow-down

Voer je e-mailadres in om Rik & Charlie te volgen. Je krijgt een mailtje als wij een nieuw bericht of filmpje plaatsen.

Al helemaal bij?

Volg ons op Instagram

Like ons op Facebook

Hier vind je ons ook:

Follow Rik & Charlie on WordPress.com

Hij drukt zijn arm tegen die van mij aan. Of we kunnen ruilen van huidskleur, vraagt hij me. Waarom, vraag ik hem, enigszins verbouwereerd dat dit jochie van een jaar of acht daar überhaupt al zo mee bezig is. “Omdat wit mooier is.”

Ik zet een stapje vooruit. Een vrouw in uniform gebaart dat ik nog een stuk verder moet lopen. Er zijn nog twee wachtenden voor mij. Weer twee stappen. De minuten tikken weg. Als we onze overstap missen, hebben we een groot probleem. Die man voor ons wordt wel héél lang ondervraagd. Zou het met z’n zwarte huid te maken hebben? “Next!”, schreeuwt de douanemevrouw eindelijk. Ze glimlacht vriendelijk als ze ons ziet. Waar we naartoe gaan, vraagt ze. Naar Haiti. Oh, voor vrijwilligerswerk? Inderdaad, we gaan in een weeshuis werken. Fantastisch vindt ze dat. Twee minuten later zijn we de douane door. Het is niet eerlijk. Wij krijgen een stuk minder aandacht dan de man voor ons. Alleen maar omdat we wit zijn?

Een heleboel uren later landen we op Haitiaanse bodem. De warme en vochtige lucht klapt in mijn gezicht. Douane. Geen lastige vragen. We betalen wat dollars en kunnen doorlopen. Bij de bagageband staan er in een mum van tijd vijf, zes schreeuwende mensen om me heen, die ons aanbieden onze bagage te tillen of ons heel Haïti rond te rijden. Ik kijk om me heen. Niemand om ons heen wordt zo lastiggevallen als wij. Zo oneerlijk. Alleen maar omdat we wit zijn?

Op straat barst het van de mensen. Ze lopen en rijden kriskras door elkaar en verkopen of kopen kippen – levend of dood – mais, bonen, rijst, sinaasappels en avocado’s. Zij kunnen iets wat ik niet kan. Onopgemerkt slenteren door straten van Port-Au-Prince. Moeten wij eens proberen. Dan worden we van alle kanten aangestaard, wordt er constant naar ons gewezen en krijgen we ‘blanc’ naar ons hoofd geslingerd. Dan is de kans op beroving een stuk groter. En dus moeten we in de auto blijven zitten. Zo oneerlijk. Alleen maar omdat we wit zijn? 

Sinds Rik en ik in Haïti wonen, zijn we – samen met Johan – letterlijk de enige blanken in de wijde omgeving. Nooit eerder was ik me zo bewust van mijn kleur als nu. Voor het eerst in mijn leven voel ik me écht anders. Afwijkend. Abnormaal. Als ik over straat loop, ben ik bang dat ik iedere voorbijganger verblind met mijn lichtgevende huid. Ook al zou ik geen enkele cent te makken hebben, mijn huidskleur schreeuwt dat mijn portemonee uitpuilt, het leven me toelacht en ik geboren ben met een flinke voorsprong. Alleen maar omdat ik wit ben. 

Kijk ik naar dit verrotte, chaotische, straatarme land, dan zie ik het prijskaartje dat hangt aan ons mooie, rijke, comfortabele leventje in het westen.

Die voorsprong voel ik als we een duik nemen in de kraakheldere zee, bij een resort dat wordt beschermd door muren en gewapende bewakers. Als we voorrang krijgen bij de bank, omdat wij niet vijf uur (!) gaan wachten om wat geld op te nemen. Als ik de grote, Amerikaanse supermarkt inloop om het simpele rijstmaaltje dat we hier vaak krijgen wat te kunnen pimpen met groente. Als jongeren die nog nooit de grens van Haïti hebben overschreden mij vragen hoeveel landen ik al heb bezocht en ik in mijn hoofd een lijstje maak. Als ik een superslimme gast elke dag de tuin zie aanharken omdat hij geen geld heeft om verder te studeren. 

Het voelt ongemakkelijk. Misschien wel omdat ik weet dat de mensen die hier rondlopen nakomelingen zijn van zwarte slaven die uit Afrika zijn meegevoerd en neergegooid op dit eiland om te werken voor mijn witte voorouders. Kijk ik naar dit verrotte, chaotische, straatarme land, dan zie ik het prijskaartje dat hangt aan ons mooie, rijke, comfortabele leventje in het westen. Met een bedrag erop dat zo groot is, dat we het nooit helemaal terug kunnen betalen. Omdat we in ons hoofd hebben gehaald dat wit beter is dan zwart. Zo oneerlijk. 

Het jochie drukt zijn arm tegen die van mij aan. Of we kunnen ruilen van huidskleur, vraagt hij me. Waarom, vraag ik hem, enigszins verbouwereerd dat dit mannetje van een jaar of acht daar überhaupt al zo mee bezig is. “Omdat wit mooier is.” Of hij zich bewust is van het bedrag op het prijskaartje of de verschillen tussen zwart en wit weet ik niet. Wat ik wel zwart op wit kan zetten, is dat hij in dit kinderdorp écht een kans krijgt op een betere toekomst.

Charlotte

This entry was posted in Blog.

4 comments on “[COLUMN] Zwart op wit

  1. Natasja de mooij- nugter schreef:

    Wauw mooi geschreven!! Raakt mij!!
    Dit zet mij aan het denken dat wij het echt goed hebben,Dank U Heer!!
    Fijn jullie te volgen en wat een fantastische dingen jullie doen,Bid voor jullie en voor Haïti.

    Groetjes natasja

    Like

  2. José Magloire schreef:

    Haiti ; boeiend , kleurrijk , land van uitersten, arm veelal ja , maar verrot ? dat zeker niet hoor!
    Misschien toch eerst nog eens wat meer rondkijken , meeluisteren en inleven in het rijke sociale en culturele leven van de haitianen : je weet niet half wat je zomaar even weggooit!

    Like

  3. Arianne Den Haan schreef:

    Mooi hoe jij precies kan verwoorden hoe het is en voelt als blanke in zo’n arm land. Gevoelens van schaamte , oneerlijkheid, en het besef dat je er niets over te zeggen hebt waar je wieg heeft gestaan

    Like

  4. Lisabeth Duivenvoorden schreef:

    Wauw, mooi geschreven!! Zwart en wit. En wat een gevolgen keuzes nog generaties lang na je hebben. Zoals met de slavernij op Haïti.
    Een hele goede jaarwisseling daar!

    Like

Geef een reactie
Your email address will not be published. Required fields are marked *

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: